วัดสังฆทาน

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม แวดล้อมไปด้วยสวนของราษฎร มีปูชนียวัตถุสำคัญ คือ พระประธานนามว่า “หลวงพ่อโต”
สำหรับความเป็นมาของหลวงพ่อโตนั้น เนื่องจากวัดสังฆทานเป็นวัดร้างนับเป็นร้อยๆ ปีขึ้นไป การจดบันทึกไว้จึงไม่มี
มีเพียงการเล่าขานต่อถึงความศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น

หลวงพ่อสนอง กตปุญโญ ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดสังฆทาน ได้จัดให้มีโครงการศึกษาปฏิบัติธรรม
เช่นอุปสมบทหมู่พระภิกษุสงฆ์, การบวชสามเณรภาคฤดูร้อน, การบวชเนกขัมมปฏิบัติ, การเข้าค่ายปฏิบัติธรรมของเยาวชนตลอดปี

จัดบวชเนกขัมมปฏิบัติทุกวัน การบวชเนกขัมมปฏิบัติ (บวชไม่โกนผม ) ถือว่าเป็นการชักจูงศรัทธา มีทั้งบวชคนเดียวและบวชหมู่ เป็นการฝึกให้ทุกคนได้มาปฏิบัติธรรม
มีการพิจารณาอาหารมื้อเดียว ใช้ภาชนะใบเดียว มีการสวดมนต์ นั่งสมาธิ เดินจงกรม ถือเนสัชชิก รักษาศีลแปด ทำให้เกิดศรัทธาและปีติ มองเห็นวัดเป็นที่สงบ
มองเห็นว่าพระพุทธศาสนาเป็นทางแก้ทุกข์ มีประโยชน์กับสังคมที่จะช่วยแก้จิตใจคนเราให้ดีขึ้น เมื่อมาบวชแล้วได้รับความสุขสงบ ทำให้เข้าใจธรรมะ จิตใจก็ดีขึ้น
บ้านเรือนก็ดีขึ้น ก็นำเอาไปใช้ประโยชน์ได้มาก